Κανονισμός Λειτουργίας 2024-2025

Λήψη αρχείου

Πηγή: https://blogs.sch.gr/7dimptol/

Τα σχολεία ξεκίνησαν

"Τα σχολεία  ξεκίνησαν και θέλω να σας ζητήσω μια χάρη..

Καθίστε με το παιδί σας για 5 λεπτά και εξηγήστε ότι δεν υπάρχει ποτέ λόγος να κοροϊδέψετε κάποιον για το ύψος του, το βάρος του, τον χρώμα του δέρματός του, την οικογενειακή του ζωή ή τα πράγματα που απολαμβάνει.

Εξηγήστε του ότι δεν είναι κακό να φοράς τα ίδια παπούτσια κάθε μέρα.

Εξηγήστε ότι ένα χρησιμοποιημένο σακίδιο πλάτης φέρει τα ίδια όνειρα με ένα καινούργιο.

Μάθε τους να μην αποκλείουν κανέναν επειδή "είναι διαφορετικός"

Εξηγήστε τους ότι το πείραγμα πονάει και ότι το σχολείο είναι για να ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ, ΟΧΙ για να ανταγωνίζεσαι ή να διαδίδεις αρνητικότητα.

Υπενθυμίστε τους ότι κάποια παιδιά δεν πηγαίνουν σπίτι σε αγαπημένες οικογένειες, οπότε είναι σημαντικό να είναι ευγενικοί.

Όλα ξεκινούν από το σπίτι!"

Ηλίθιος

Κατά τη διάρκεια μιας φάρσας, ένας μαθητής κόλλησε ένα χαρτί στην πλάτη του συμμαθητή του που έγραφε "Είμαι ηλίθιος", και ζήτησε από την υπόλοιπη τάξη να μην το πουν στο αγόρι.

Έτσι οι μαθητές άρχισαν να γελούν.

Ξεκινησε το  μάθημα  των μαθηματικών και η δασκάλα τους έγραψε μια δύσκολη ερώτηση στον πίνακα.

Κανείς δεν μπόρεσε να απαντήσει εκτός από το αγόρι με το χαρτί.

Μέσα σε ανεξήγητα γέλια, περπάτησε προς τον πίνακα και έλυσε το πρόβλημα.

Η δασκάλα ζήτησε από την τάξη να τον χειροκροτήσει και να του αφαιρέσει το χαρτί απο την πλάτη.

Εκείνη του είπε: «Φαίνεται ότι δεν ξέρεις για το χαρτί που έχει κολλήσει στην πλάτη σου ο συμμαθητής σου. "

Τότε η δασκάλα κοίταξε την υπόλοιπη τάξη και είπε:

"Πριν σας δώσω μια τιμωρία, αφήστε με να σας πω 2 πράγματα:

Πρώτον, σε όλη τη ζωή σας, οι άνθρωποι θα σας βάζουν ταμπέλες με πολλές άσχημες λέξεις για να σταματήσουν την πρόοδό σας.

Αν ο συμμαθητής σας ήξερε για το χαρτί, δεν θα σηκωνόταν να απαντήσει στην ερώτηση.

Το μόνο που έχετε να κάνετε στη ζωή είναι να αγνοήσετε τις ετικέτες που σας δίνουν οι άνθρωποι και να αρπαξετε κάθε ευκαιρία που έχετε για να μάθετε, να αναπτυχθειτε...

Δεύτερον, είναι ξεκάθαρο ότι δεν έχει κανέναν πιστό φίλο ανάμεσά σας για να του πει για το χαρτί.

Δεν έχει σημασία πόσους φίλους έχετε - σημασία έχει η πίστη που μοιράζεστε με τους φίλους σας.

Εάν δεν έχετε φίλους που μπορούν να σας υπερασπιστούν πίσω από την πλάτη σας, που μπορούν να σας προσέχουν, να σας προστατεύσουν και που πραγματικά νοιάζονται για εσάς,  καλύτερα  να είστε μόνοι ...

Εθελοντές Δότες Μυελου των Οστών Σητείας

Η ιστορία της δασκάλας που δε συμπαθούσε το μαθητή της

Το κείμενο που θα διαβάσετε θα σας συγκλονίσει. Θα μπορούσα άνετα να πω ότι είναι το “μάθημα της ημέρας”… Διαβάστε το:

Η ιστορία της δασκάλας που δε συμπαθούσε το μαθητή της

Την πρώτη μέρα της καινούργιας σχολικής χρονιάς, στάθηκε μπροστά από τα παιδιά της πέμπτης τάξης, τους συστήθηκε και στη συνέχεια τους είπε ένα μεγάλο ψέμα.

Όπως και οι περισσότεροι άλλωστε δάσκαλοι, κοίταξε τους μαθητές της και τους είπε ότι τους θα τους αγαπάει και θα τους προσέχει όλους το ίδιο.

Αλλά αυτό ήταν αδύνατον, γιατί εκεί στην μπροστινή σειρά, κάθονταν ένα μικρό αγόρι, ο Τέντυ Στάλλαρντ.

Η κυρία Τόμπσον είχε παρατηρήσει τον Τέντυ από την προηγούμενη χρονιά και δεν τον συμπαθούσε ιδιαίτερα.

Δεν έπαιζε με τα άλλα παιδιά, δεν συμμετείχε στην τάξη, τα ρούχα του ήταν συνέχεια βρώμικα και σίγουρα δεν έκανε όσο συχνά έπρεπε μπάνιο.

Ο Τέντυ ήταν ένα παιδί που την δυσαρεστούσε όποτε τον έβλεπε για αυτό και απολάμβανε τις στιγμές που σχημάτιζε με τον κόκκινο στυλό της τα τεράστια Χ στα τετράδια του, έσβηνε τα λάθη του ή βαθμολογούσε με 6 και με 5 τις εργασίες του.

Στο σχολείο, όπου δίδασκε η κυρία Τόμπσον, ήταν υποχρεωμένη να ελέγχει το παρελθόν όλων των παιδιών που υπήρχαν στη τάξη της. Ακόμη και του μικρού Τέντυ. Έτσι όταν άνοιξε τα αρχεία του, την περίμενε μια μεγάλη έκπληξη.

Ο δάσκαλος που είχε τον Τέντυ στην πρώτη τάξη του Δημοτικού έγραφε για αυτόν:

«Ο Τέντυ είναι ένα υπέροχο παιδί όλο χαμόγελο. Είναι οργανωτικός, μελετηρός και έχει καλούς τρόπους. Είναι μια έμπνευση για τα παιδιά που βρίσκονται γύρω του.»

Η δασκάλα που είχε τον Τέντυ στη Δευτέρα Δημοτικού έγραφε: «Είναι εξαιρετικός μαθητής, τον συμπαθούν πολύ οι συμμαθητές του αλλά ο ίδιος μοιάζει πολύ προβληματισμένος επειδή η μητέρα του πάσχει από μια ανίατη ασθένεια και η ζωή στο σπίτι του πρέπει να είναι πολύ δύσκολη.»

Η δασκάλα που τον δίδαξε στην Τρίτη Δημοτικού έγραφε: «Ο θάνατος της μητέρας του του στοίχισε πολύ. Ο ίδιος προσπαθεί να κάνει ότι καλύτερο μπορεί, αλλά ο πατέρας του δεν του δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον. Η άσχημη κατάσταση στο σπίτι θα τον επηρεάσει πολύ σύντομα, αν δεν αλλάξει γρήγορα κάτι.»

Ο δάσκαλος του Τέντυ στην Τετάρτη Δημοτικού έγραφε: «Ο Τέντυ έχει παραιτηθεί και δεν δείχνει κανένα ενδιαφέρον για το σχολείο. Δεν έχει πολλούς φίλους και πολλές φορές κοιμάται στην τάξη.»

Η κυρία Τόμπσον συνειδητοποίησε το πρόβλημα και αισθάνθηκε ντροπή για τον εαυτό της. Αισθάνθηκε ακόμη χειρότερα, όταν όλοι οι μαθητές της, της έφεραν χριστουγεννιάτικα δώρα τυλιγμένα με αστραφτερά περιτυλίγματα και όμορφες κορδέλες. Όλοι, εκτός από τον Τέντυ. Το δικό του δώρο ήταν αδέξια τυλιγμένο σε ένα βρώμικο, καφέ χαρτί που μάλλον πριν ήταν η σακούλα ενός παντοπωλείου.

Η κυρία Τόμπσον δυσκολεύτηκε να το ανοίξει.

Τα περισσότερα παιδιά γέλασαν όταν έβγαλε από μέσα ένα βραχιόλι που είχε φτιάξει ο ίδιος με σπάγκο και πέτρες αλλά και ένα ανοιχτό, μισογεμάτο μπουκάλι με άρωμα. Σηκώθηκε από τη θέση της και σταμάτησε απότομα των γέλιο των παιδιών όταν φώναξε δυνατά πόσο πολύ της άρεσε το δώρο του. Στη συνέχεια φόρεσε το βραχιόλι και έριξε λίγο από το άρωμα στο χέρι της.

Ο Τέντυ έφυγε τελευταίος εκείνη τη μέρα από την τάξη. Βγαίνοντας από τη πόρτα γύρισε προς τη δασκάλα του και της είπε με θλιμμένη φωνή «Σήμερα κυρία μυρίζετε σαν τη μαμά μου!»

Η κυρία Τόμπσον έκλαψε πολύ εκείνη τη μέρα. Από τότε σταμάτησε να μαθαίνει στα παιδιά ανάγνωση, γραφή και αριθμητική.

Αντί αυτού, άρχισε να τα διδάσκει.

Αγαπούσε όλα τα παιδιά αλλά έδινε ιδιαίτερη προσοχή στον μικρό Τέντυ. Κάθε φορά που τον βοηθούσε στα μαθήματα του, το μυαλό του έμοιαζε να ζωντανεύει. Όσο περισσότερο τον ενθάρρυνε, τόσο πιο γρήγορα απαντούσε στις ερωτήσεις της.

Μέχρι το τέλος του έτους, ο Τέντυ είχε γίνει ένα από τα πιο έξυπνα παιδιά της τάξης και, παρά το ψέμα της ότι θα αγαπούσε όλα τα παιδιά το ίδιο, ο Τέντυ ήταν πλέον και επίσημα ο αγαπημένος της.

Την επόμενη χρονιά η κυρία Τόμπσον ανέλαβε πάλι την Πέμπτη Δημοτικού και έβλεπε τον Τέντυ μόνο στα διαλείμματα. Μια μέρα, προς το τέλος του έτους, βρήκε ένα σημείωμα κάτω από την πόρτα του σπιτιού της. Το σημείωμα είχε την υπογραφή του Τέντυ και έγραφε: «Είσαστε ακόμη η καλύτερη δασκάλα που είχα ποτέ στη ζωή μου».

Έξι χρόνια μετά η κυρία Τόμπσον έλαβε άλλο ένα σημείωμα, αυτή τη φορά με το ταχυδρομείο. Ήταν πάλι ο Τέντυ και της έγραφε ότι είχε τελειώσει τρίτος σε βαθμό το Λύκειο, αλλά εκείνη ήταν ακόμη η καλύτερη δασκάλα που είχε ποτέ στη ζωή του.

Τέσσερα χρόνια μετά, πήρε άλλη μια επιστολή από τον Τέντυ. Της έγραφε ότι είναι δύσκολα στο Πανεπιστήμιο αλλά πολύ σύντομα θα έπαιρνε το πτυχίο του και με καλό βαθμό. Τέλειωσε το γράμμα του γράφοντας ότι ακόμη εκείνη είναι η καλύτερη και η πιο αγαπημένη του δασκάλα που είχε ποτέ.

Έπειτα από τέσσερα χρόνια άλλο ένα γράμμα από τον Τέντυ έκανε την εμφάνιση του στο ταχυδρομικό κουτί της κυρία Τόμπσον. Της έγραφε ότι αφού πήρε το πτυχίο του, αποφάσισε να προχωρήσει λίγο ακόμη τις σπουδές του. Τέλειωνε την επιστολή γράφοντας ότι παραμένει η καλύτερη και η αγαπημένη του δασκάλα. Αλλά αυτή τη φορά το όνομα με το οποίο υπέγραφε ήταν διαφορετικό: Δρ. Θίοντορ Φ. Στάλλαρντ.

Η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Η κυρία Τόμπσον πήρε ακόμη ένα γράμμα από τον Τέντυ εκείνη την άνοιξη. Της έγραφε ότι είχε βρει μια κοπέλα και επρόκειτο να την παντρευτεί. Της έλεγε ότι ο πατέρας του είχε πεθάνει μερικά χρόνια πριν και αναρωτιόταν αν θα μπορούσε εκείνη, να καθίσει στη θέση που κάθεται η μητέρα του γαμπρού. Φυσικά εκείνη το έκανε..

Πήγε στο γάμο φορώντας στο χέρι εκείνο το βραχιόλι από πέτρες που της είχε κάνει δώρο ο Τέντυ και φορώντας το άρωμα που του θύμιζε τη μητέρα του.

Την στιγμή που ο Δρ. Στάλλαρντ την αγκάλιασε της ψιθύρισε στο αυτί: «Σας ευχαριστώ, κυρία Τόμπσον, γιατί πιστέψατε σε μένα. Σας ευχαριστώ τόσο πολύ γιατί με κάνατε να αισθανθώ σημαντικός και μου δείξατε πως μπορώ να κάνω τη διαφορά».

Η κυρία Τόμπσον με δάκρυα στα μάτια του απάντησε: «Τέντυ, κάνεις πολύ μεγάλο λάθος. Εσύ είσαι αυτός που μου έμαθε ότι μπορώ να κάνω τη διαφορά. Δεν ήξερα πώς να διδάξω τους μαθητές μου μέχρι που σε γνώρισα.»

Πηγή: https://e-mama.gr/i-sigklonistiki-istoria-daskalas-de-simpathouse-mathiti/

Προς τους γονείς που παίρνουν τα παιδιά από το σχολείο – Συμβουλές μιας δασκάλας

 

Προς τους γονείς που παίρνουν τα παιδιά από το σχολείο – Συμβουλές μιας δασκάλας

Το όμορφο αυτό κείμενο γράφει η πρώην δασκάλα Aubree Paige. Αξίζει να τη διαβάσουμε σε όσα έχει να πει σε εμάς τους γονείς:

Η νέα σχολική χρονιά ξεκίνησε και μπήκαμε πάλι σε ρουτίνα.

Η Aubree Paige ήταν δασκάλα Δημοτικού και συγκέντρωσε τις παρακάτω συμβουλές. Απευθυνόμενη λοιπόν στις μαμάδες και στους μπαμπάδες παραλαμβάνουν κάθε μεσημέρι τα παιδιά από το σχολείο, έχει κάτι να μας πει.

Ας να την ακούσουμε λοιπόν:

Προς τους γονείς που παίρνουν τα παιδιά από το σχολείο

Πρώτα απ’ όλα, να τους χαμογελάτε όταν τα βλέπετε.

Ξέρω. Το ξέρω πολύ καλά ότι οι μέρες σας δεν είναι πάντα τέλειες, είσαστε αγχωμένοι, στρεσαρισμένοι, στεναχωρημένοι κάποιες φορές. Αλλά σας παρακαλώ, δείξτε στα παιδιά σας πόσο χαρούμενοι είστε που τα βλέπετε!

Δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσες φορές έχω δει γονείς ή συνοδούς που έρχονται να πάρουν τα παιδιά και δεν τα κοιτάζουν καν ούτε χαμογελούν.

Φροντίστε το πρώτο σας βλέμμα προς εκείνα να τα καλωσορίζει. Γιατί να ξέρετε, το πιθανότερο είναι ότι το χαμόγελό σας είναι αυτό που τα νοιάζει περισσότερο από κάθε τι άλλο.

Σας παρακαλώ ας μην είναι η πρώτη σας ερώτηση: «Τι βαθμό πήρες σήμερα;» ή «Ελπίζω να μη σε έβαλε η δασκάλα τιμωρία;». Υπάρχουν τόσα σημαντικότερα πράγματα να ρωτήσετε τα παιδιά σας, όπως:

Τι σε έκανε να γελάσεις σήμερα;

Έκανες κανέναν νέο φίλο ή τι καινούργιο έμαθες σήμερα;

Καταλάβετε ότι, όλες αλλά ειδικά τις πρώτες ημέρες του σχολείου, τα παιδιά εξαντλούνται τόσο πνευματικά όσο και σωματικά. Ο κόσμος τους δηλαδή έχει έρθει πάνω-κάτω. Ένας νέος δάσκαλος έχει νέες απαιτήσεις, απαιτήσεις που πιθανότατα δεν υπάρχουν στο σπίτι. Δείξτε υπομονή και κατανόηση – να είσαστε σίγουροι ότι θα την χρειαστούν.

Και να σας πω κάτι που ίσως δεν σας πέρασε επίσης από το μυαλό; Όταν έρχεστε να τα πάρετε το πιθανότερο είναι ότι πεινάνε πολύ. Ας έχετε ένα μικρό σνακ μαζί σας μέχρι να πάτε σπίτι να φάνε φαγητό. Έχει περάσει αρκετή ώρα από το τελευταίο διάλειμμα και ίσως να μην έφαγαν καν το κολατσιό τους, τότε.

Παρόλο που είναι κουρασμένα, είναι γεμάτα ενέργεια! Τους έχει ζητηθεί να καθίσουν ήσυχα χωρίς να μιλούν για 8 ώρες. Έτσι τώρα χρειάζονται να κινηθούν και να μιλήσουν και απλά να… ξαναγίνουν παιδιά. Η συμβουλή μου είναι να τους το επιτρέψετε. Αφήστε τα να ξαναγίνουν παιδιά!

Να θυμάστε ότι αυτές οι μέρες δεν κρατάνε πολύ. Πολύ σύντομα θα μεγαλώσουν και δεν θα έχετε αυτές τις στιγμές. Βρείτε τη χαρά στο ταξίδι σας αυτό!

Πηγή:  https://e-mama.gr/pros-tous-goneis-pou-pernoun-ta-paidia-apo-to-sxoleio/

Αγιασμός - Πρώτο Κουδούνι

Σήμερα Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2024 χτύπησε το πρώτο κουδούνι για φέτος και καλωσόρισε παιδιά και γονείς στον Αγιασμό για τη φετινή σχολική χρονιά!

Το ΔΣ του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων προσέφερε από ένα συμβολικό δωράκι για τους μαθητές της Α τάξης !

Καλή σχολική χρονιά!!!!!!!!!!

Εκδρομή του Συλλόγου Γονέων

Έτοιμο να υποδεχτεί τους μαθητες.......

Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2024 και ώρα 11.30 ο αγιασμός για τη νέα σχολική χρονιά!

 

Σχολική Βιβλιοθήκη

Στα πλαίσια των δράσεων ανάπτυξης και εμπλουτισμού της σχολικής μας βιβλιοθήκης η ομάδα του  Library4al, την οποία και ευχαριστούμε τόσο ο Σύλλογος Διδασκόντων όσο και ο Σύλλογος Γονέων, προσέφερε στο σχολείο μας έναν μεγάλο αριθμό βιβλίων, δίνοντας την δυνατότητα στους μαθητές μας να ταξιδέψουν στις σελίδες τους.